Braniewo.com.pl
Sprawa dotyczyła zdarzenia, do którego doszło w dniu 16 grudnia 2021 r. w Wydminach. Według ustaleń prokuratora mieszkanka Wydmin w późnych godzinach nocnych telefonicznie zawiadomiła policję, że jej nietrzeźwy partner T. N. awanturuje się. W domu oprócz niej przebywało także troje dzieci. Na interwencję do Wydmin udał się dwuosobowy patrol, w tym policjant z ośmioletnim doświadczeniem M. C. Policjanci po wejściu na klatkę schodową usłyszeli krzyki, wobec czego udali się niezwłocznie do mieszkania, z którego dochodził hałas. W środku zastali kobietę, troje dzieci oraz T. N. Mężczyzna ten podczas rozmowy z oskarżonym był głośny i agresywny. Oskarżony w takiej sytuacji postanowił skuć go kajdankami. W tym celu próbował najpierw używać chwytów obezwładniających. Ale bezskutecznie. T. N. cały czas podnosił ręce do góry i wyrywał się. M. C. wydobył więc broń z kabury, a następnie odbezpieczył ją i wymierzył w kierunku T. N., krzycząc, aby ten się uspokoił. Ten zabieg również nie przyniósł rezultatu. W tej sytuacji oskarżony schował broń do kabury i użył wobec pokrzywdzonego gazu pieprzowego. Pomimo tego T. N. nadal stawiał opór i nie pozwalał na założenie mu kajdanek. W pewnym momencie, gdy oskarżony puścił T. N., ten miał podjąć próbę opuszczenia pomieszczenia. Pomiędzy nim a dwojgiem chcących go obezwładnić funkcjonariuszy znowu wywiązała się szarpanina, w wyniku której cała trójka przewróciła się na łóżko. Wówczas M. C. z bardzo bliskiej odległości oddał strzał w kierunku T. N. Kula trafiła go w klatkę piersiową, powodując szereg rozległych obrażeń wewnętrznych i w rezultacie śmierć mężczyzny. Jednocześnie ten sam pocisk, po przelocie przez ciało T. N., zranił w okolice lewego nadgarstka towarzyszącą oskarżonemu policjantkę.
W rezultacie prokurator przyjął, że M. C. jako funkcjonariusz policji nie dopełnił obowiązków i przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że niezasadnie, wbrew przepisom ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, użył broni palnej. Jego błędy miały polegać na tym, że m.in. nie poinformował T. N. o konsekwencjach niestosowania się do poleceń policjantów, w tym o prawie do użycia środków przymusu bezpośredniego, podjął nieskuteczną próbę wyeliminowania zagrożenia ze strony stawiającego czynny opór T. N. oraz zapobieżenia eskalacji konfliktu, przed odbezpieczeniem broni i oddaniem strzału nie wyprowadził partnerki T. N. i jej małoletnich dzieci do bezpiecznego pomieszczenia, niedostatecznie ocenił stopień i skalę występującego zagrożenia i ryzyka, przekraczając tym samym zasadę umiaru w stosowaniu środków przymusu bezpośredniego i broni palnej, zasadę adekwatności oraz minimalizacji skutków.
W ocenie prokuratora, M. C. z uwagi na możliwość oddania niekontrolowanego strzału podczas obezwładniania T. N. naraził przebywające w pokoju osoby, w tym małoletnie dzieci na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Proces M. C. rozpoczął się w dniu 6 września 2023 r. przed Sądem Rejonowym w Giżycku. Oskarżony w pierwszym dniu procesu nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia.
Wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 3 czerwca 2025 r. Sąd Rejonowy w Giżycku uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i skazał go za to na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres 3 lat próby, zobowiązując oskarżonego do informowania sądu o przebiegu próby oraz do przeproszenia pokrzywdzonych w formie listu poleconego. Ponadto, Sąd orzekł wobec oskarżonego ośmioletnie zakazy wykonywania zawodu funkcjonariusza policji, jak również zajmowania stanowisk oraz prowadzenia działalności wymagającej pozwolenia na broń. Sąd orzekł od oskarżonego także nawiązki na rzecz siedmiorga pokrzywdzonych w kwotach od 3 do 20 tys. zł oraz obciążył oskarżonego kosztami procesu.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone przez obrońców oskarżonego, którzy wnieśli o uniewinnienie M. C. bądź uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Apelację wniósł także pełnomocnik części oskarżycieli posiłkowych, domagając się zaostrzenia wyroku oraz podwyższenia kwot zasądzonych nawiązek.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 17 kwietnia 2026 r. zmienił zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji, eliminując z opisu i kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu działanie polegające na tym, że oskarżony, poprzez m.in. możliwość oddania niekontrolowanego strzału podczas obezwładniania T. N., naraził przebywające w pokoju osoby, w tym małoletnie dzieci na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Ponadto, Sąd odwoławczy przyjął, że oskarżony działał w odparciu bezpośredniego i bezprawnego zamachu T. N. skierowanego przeciwko jego zdrowiu i życiu podczas pełnienia obowiązków służbowych. Przy czym, w ocenie Sądu odwoławczego, oskarżony zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, oddając strzał z broni palnej w okolice klatki piersiowej atakującego go T. N., zamiast w inne, mniej newralgiczne ze względu na funkcje życiowe rejony ciała. W rezultacie Sąd złagodził orzeczoną wobec oskarżonego karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy, a okres warunkowego zawieszenia jej wykonania skrócił do 2 lat.
Sąd Okręgowy w Olsztynie obniżył do okresu pięciu lat także orzeczone wobec oskarżonego zakazy wykonywania zawodu policjanta, jak również zajmowania stanowisk oraz prowadzenia działalności wymagającej pozwolenia na broń. Jednocześnie Sąd podwyższył z 10 do 20 tys. zł wysokość nawiązki orzeczonej na rzecz jednej z pokrzywdzonych osób. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.
Wyrok w tej sprawie jest prawomocny.
Sędzia Sądu Okręgowego w Olsztynie
Adam Barczak
Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Olsztynie
Olsztyn, dnia 17 kwietnia 2026 r.
