Braniewo.com.pl
Program spotkania koncentrował się na sytuacjach, z którymi personel medyczny spotyka się w codziennej opiece nad noworodkami i niemowlętami. Jednym z ważnych tematów było rozpoznawanie pierwszych oznak pogorszenia stanu zdrowia dziecka. Dr n. med. Beata Jaroszewska-Świątek w wystąpieniu „Dziecko wyglądało dobrze, aż przestało... Sztuka rozpoznawania pierwszych oznak pogorszenia stanu noworodka" zwróciła uwagę na znaczenie uważnej obserwacji najmłodszych pacjentów.
Nie zabrakło również tematów bliskich rodzicom już od pierwszych dni życia dziecka. O trudnościach związanych z rozpoczęciem karmienia piersią i postępowaniu w trudnym starcie laktacyjnym mówiły: mgr piel. Iwona Nadratowska i mgr piel. Dorota Szmyt. Z kolei mgr Aleksandra Krasowska, muzykoterapeutka, przedstawiła różne formy i metody wykorzystania muzykoterapii w opiece neonatologicznej.
Szczególnie praktyczny wymiar miały wystąpienia dotyczące oceny rozwoju niemowląt. Lek. Małgorzata Szmyt przybliżyła temat pomiarów i siatek centylowych, odpowiadając na pytanie, kiedy wyniki powinny wzbudzić niepokój. Lek. Anna Białek podjęła zagadnienie ulewania u niemowląt, wskazując na potrzebę odróżnienia zjawisk fizjologicznych od objawów wymagających dalszej diagnostyki. Program uzupełniło wystąpienie lek. Doroty Skuteckiej dotyczące mniej oczywistej przyczyny wczesnej niedokrwistości u noworodka.
Spotkanie otworzyły dr n. med. Krystyna Piskorz-Ogórek, dyrektor Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego w Olsztynie oraz dr n. med. i n. o zdr. Ewa Romankiewicz, zastępca dyrektora ds. pielęgniarstwa.
Organizatorami wydarzenia byli Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie, a konkretnie Oddział Kliniczny Patologii i Wad Wrodzonych Noworodków i Niemowląt oraz Polskie Stowarzyszenie Pielęgniarek Pediatrycznych.
Neonatologia to dziedzina, w której granica między naturalnym etapem rozwoju a pierwszym objawem problemu zdrowotnego bywa bardzo cienka. Wymaga od personelu nie tylko specjalistycznej wiedzy, ale przede wszystkim doświadczenia, czujności i umiejętności właściwej interpretacji nawet pozornie niewielkich zmian. Dlatego takie szkolenia są ważną przestrzenią do wymiany doświadczeń, aktualizacji wiedzy i doskonalenia kompetencji zawodowych, które bezpośrednio przekładają się na bezpieczeństwo najmłodszych pacjentów.
Agnieszka Deoniziak
