Syn posłanki na prace społeczne

Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 7 maja 2026 r. utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący M. A. na karę łączną 7 miesięcy ograniczenia wolności za m.in. udział w pobiciu młodej kobiety.

Sprawa dotyczy zdarzenia, do którego doszło w dniu 24 czerwca 2023 r. w jednym z mieszkań na terenie Olsztyna. Według ustaleń prokuratora oskarżeni M. A. i M.T. dopuścili się wówczas pobicia młodej kobiety. To pobicie miało polegać między innymi na uderzaniu pokrzywdzonej pięściami i otwartą ręką po twarzy i po głowie, kopaniu, ciąganiu za włosy, uderzaniu z „główki” oraz pluciu na pokrzywdzoną. W wyniku takiego zachowania oskarżonych pokrzywdzona miała doznać obrażeń, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia pokrzywdzonej trwające nie dłużej niż 7 dni.

Ponadto, M. A. w dniu 24 czerwca 2023 r., na Starym Mieście w Olsztynie, miał także naruszyć nietykalność cielesną tej samej pokrzywdzonej kobiety poprzez uderzenie jej otwarta dłonią w twarz. 

Pierwsza rozprawa w tej sprawie odbyła się w dniu 14 grudnia 2023 r. przed Sądem Rejonowym w Olsztynie. M. A. w trakcie tej rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Z kolei M. T. przyznała się do winy, wyraziła żal i złożyła wniosek o dobrowolne poddanie się karze, któremu nie sprzeciwił się prokurator. Sąd uwzględnił wniosek oskarżonej. Jeszcze w tym samym dniu zapadł wyrok, w którym Sąd uznał oskarżoną za winną zarzucanego czynu i skazał ją za to na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd orzekł od oskarżonej także zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 1 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

W związku z uwzględnieniem przez Sąd wniosku M. T. o dobrowolne poddanie się karze, sprawa M. A. została wyłączona do odrębnego postępowania. W tej sytuacji proces M. A. rozpoczął się w dniu 24 lipca 2024 r. Oskarżony stawił się w tym dniu na rozprawę, nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia.

Wyrok w tej sprawie zapadł w dniu 4 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie uznał M. A. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i skazał go za to na karę łączną 7 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd orzekł od oskarżonego także zapłatę na rzecz pokrzywdzonej kwoty 3 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Sąd Rejonowy w ustnych motywach wyroku odniósł się szeroko do pierwszego z czynów zarzucanych oskarżonemu. Sąd zwrócił między innymi uwagę, że w pobiciu pokrzywdzonej brały udział dwie osoby, a konstrukcja działania „wspólnie i w porozumieniu” opiera się na tym, że dane osoby akceptują wzajemnie i uzupełniają swoje działanie. W niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że osobą, która zadawała poważniejsze uderzenia i w większym stopniu użyła przemocy wobec pokrzywdzonej była współoskarżona, która dobrowolnie poddała się karze. Niemniej Sąd nie zgodził się z obroną, że oskarżony był tylko biernym obserwatorem. W ocenie Sądu Rejonowego, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że oskarżony w pełni akceptował i aktywnie wspierał działania współoskarżonej występującej w poprzednim postępowaniu. Co więcej, oskarżony w pewnym momencie zaczął stosować przemoc fizyczną i również zadał pewne uderzenia, choć o znacznie mniejszym stopniu natężenia niż uderzenia zadawane przez współoskarżoną. Sąd wskazał przy tym, że pokrzywdzona obawiała się M. A. w znacznie większym stopniu niż współoskarżonej.

Powyższy wyrok został zaskarżony przez obrońcę oskarżonego.

Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 7 maja 2026 r. nie uwzględnił apelacji obrońcy oskarżonego i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji.

Sąd odwoławczy, odnosząc się do zarzutów i wniosków apelacji wskazał między innymi, że ustalenia poczynione w tej sprawie przez Sąd Rejonowy w Olsztynie są prawidłowe, a wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.

Wyrok w tej sprawie jest prawomocny.

Sędzia Sądu Okręgowego w Olsztynie
Adam Barczak
Rzecznik Prasowy Sądu Okręgowego w Olsztynie
Olsztyn, dnia 7 maja 2026 r.

Dodawanie komentarzy zostało wyłączone